Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Γλυκό του κουταλιού μανταρίνι, αλλιώς…

Πιο εύκολο, το ίδιο νόστιμο!


Αυτή την εποχή όλες φτιάχνουμε γλυκά και μαρμελάδες με εσπεριδοειδή. Το διαπιστώνω από τις αναρτήσεις φιλικών ιστολογίων αλλά και από τις δημοφιλείς του δικού μου, στις οποίες τις τελευταίες εβδομάδες φιγουράρουν μόνιμα μαρμελάδες και γλυκά με εσπεριδοειδή με πρώτο και καλύτερο το περγαμόντο.
Έτσι είναι ώρα και για ένα γλυκό μανταρινάκι με άλλο όμως τρόπο από το συνηθισμένο, μιας και πρόκειται για κανονικό μανταρίνι και όχι για κλημεντίνι!


Πάντα προτιμούσα τα μανταρίνια από τις κλημεντίνες. Μπορεί να έχουν το μειονέκτημα των  κουκουτσιών  αλλά η λεπτή διαφορά στο άρωμα και στη γεύση τα κάνει ανώτερα κατά τη γνώμη μου. Σαν φρούτο , σαν μαρμελάδα, και τώρα και σαν γλυκό,  τα προτιμώ. 


Φυσικά με τόσα κουκούτσια που έχουν οι ντόπιες –πολύ αρωματικές όμως –ποικιλίες μας, για γλυκό είναι σχεδόν απαγορευμένες… Έτσι μέχρι φέτος έφτιαχνα το γλυκό -κλασικό και εναλλακτικό (εκείνο με το σιρόπι ρακής )- με κλημεντίνες. Πού να κάθεται κανείς να βγάζει κουκούτσια από τα μανταρίνια με φουρκέτες κλπ. Έχουν αμέτρητα!


Είχα πολλά μανταρίνια προχθές, και αρκετές μαρμελάδες για να προσθέσω μία ακόμη! Η ιδέα λοιπόν ήταν «και γιατί όχι όπως το πορτοκάλι;». Κράτησα τις αναλογίες του κλασικού γλυκού .  Aπλώς  έκοψα τα μανταρίνια και απαλλάχτηκα από τα κουκούτσια! Το γλυκό έγινε πολύ καλό, το σιρόπι έδεσε τέλεια και παρόλο που στο πιατάκι ίσως δείχνει πιο όμορφο το ολόκληρο σφαιρικό κλημεντινάκι, δεν είναι άσχημα και τα ημισφαίρια ή τα μισοφέγγαρα του μανταρινιού!



Υλικά:

1 κιλό μανταρίνια
1 κιλό ζάχαρη
2 κούπες νερό ( 500 ml )
1 κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού 

Επί το έργον:


Πλένουμε πολύ καλά τα μανταρίνια. Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με αρκετό νερό να βράσουν και μετράμε 5-7 λεπτά από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός. Τα σουρώνουμε και επαναλαμβάνουμε    τη διαδικασία άλλες δυο φορές. Την τρίτη φορά αφήνουμε να βράσουν μέχρι να μαλακώσει αρκετά η φλούδα.  


Τα αποσύρουμε από το μάτι, τα σουρώνουμε και τα σκεπάζουμε με κρύο νερό. Από ένα μανταρίνι αφαιρούμε λίγη φλούδα εκεί κοντά από το κοτσανάκι και δοκιμάζουμε αν έχει γλυκάνει εντελώς. Αν όχι, το γλυκαίνουμε κι άλλο αλλάζοντας το νερό που το σκεπάζει κάθε 2-3 ώρες. Αποσύρουμε τα μανταρίνια από το νερό και τα αφήνουμε να στραγγίξουν. 


Αφαιρούμε το μέρος που φυτρώνει το κοτσάνι (και το ...αντιδιαμετρικό)  και κόβουμε τα μανταρίνια στα δύο έτσι ώστε να μπορούμε να αφαιρέσουμε τα κουκούτσια . Αν είναι μεγάλα, τα ξανακόβουμε. Δηλαδή από κάθε μανταρίνι βγάζουμε 2 ή 4 κομμάτια .  


Φροντίζουμε να μη χάνεται ο χυμός που προκύπτει. 


Βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό να βράσουν και μόλις διαλυθεί η ζάχαρη, ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα κομμάτια του μανταρινιού. Προσθέτουμε και το χυμό που έχει προκύψει από το κόψιμο, προσέχοντας να μη πέσουν και κουκούτσια στην κατσαρόλα. Αφήνουμε να βράσει το γλυκό μας και μαζεύουμε τους αφρούς από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Βράζουμε το γλυκό για 10-15 λεπτά, το τραβάμε από το μάτι και  το αφήνουμε να μείνει για ένα 24ωρο. Το ξαναβράζουμε, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και τελειώνουμε το δέσιμό του.


Το δοκιμάζουμε όπως περιγράφεται στις γενικές οδηγίες ή μετρώντας με ένα θερμόμετρο σιροπιού τη θερμοκρασία . Είναι έτοιμο στους 105-106 βαθμούς. Σερβίρουμε σε αποστειρωμένα βάζα και τα αναποδογυρίζουμε να κρυώσουν.


Παρατηρήσεις:

1)Διαλέγουμε φρέσκα μανταρίνια με φλούδα που να είναι κολλημένη στη σάρκα και  όχι από εκείνα που είναι φουσκωτά . Επίσης πρέπει η λευκή μεμβράνη να είναι λεπτή. Υπάρχουν ποικιλίες που είναι πολύ χοντρές αυτές οι μεμβράνες και δεν μας κάνουν για γλυκό είτε ολόκληρο  είτε κομμένο. Κατάλληλες βέβαια είναι και οι κλημεντίνες! 

2)Αν θέλουμε να προσθέσουμε κι άλλο άρωμα στο γλυκό μας – εγώ στα εσπεριδοειδή δεν βάζω συνήθως – πιο κατάλληλη κατά τη γνώμη μου είναι η βανίλια.

3)Όπως έχω ξαναγράψει στα άλλα γλυκά που θέλουν ξεπίκρισμα, αυτό γίνεται ΠΑΝΤΑ πριν να μπουν στο σιρόπι. Μετά το βούτηγμα στο σιρόπι, ούτε μαλακώνουν, ούτε ξεπικρίζουν!


4)Αντί χυμό λεμονιού μπορούμε να βάλουμε μια κουταλιά γλυκόζη αν την συνηθίζουμε στα γλυκά μας.

Καλημέρα! 

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Κέικ με κανέλα και καρύδια στη μέση

Το κέικ της αμερικάνας θείας!


Όταν η θεία Φ. μας έφτιαξε αυτό το κέικ  για πρώτη φορά πριν από πολλά πολλά χρόνια, δεν βρίσκαμε ούτε μαύρη ζάχαρη ούτε καρύδια πεκάν εδώ. Η συνταγή ήταν αμερικάνικη αφού η θεία είχε ξενιτευτεί . Μας το έφτιαχνε με καρύδια και λευκή ζάχαρη στη γέμιση παρόλο που ήθελε μαύρη η συνταγή. 


Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

Γιουβαρλάκια με γιαχνερά (τσιγαριαστά) χόρτα

Αρωματικό πιάτο εποχής!


Τα χόρτα ήταν πολλά και αρωματικά. Οι πρόσφατες βροχές έχουν κάνει ήδη το θαύμα τους. Βαρέθηκα να καθαρίζω αλλά άξιζε τον κόπο όπως πάντα.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails