Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Γλυκό ψυγείου με φρυγανιές, σπιτική κομπόστα και άνθος αραβοσίτου ( και σε νηστίσιμη εκδοχή)

Ανάλαφρο επιδόρπιο για καλοκαιρινά τραπέζια...


Προλάβατε το μάθημα των οικοκυρικών στο σχολείο; Μάθημα αποκλειστικά για κορίτσια στα χρόνια μας που περιελάμβανε κάποια στοιχεία οικιακής οικονομίας και …κέντημα, πλέξιμο, μαγειρική, ζαχαροπλαστική  και ό,τι άλλο θα μας ετοίμαζε για καλές νοικοκυρές με την πολύ στενή έννοια της λέξης! 


Ο εξ απαλών ονύχων διαχωρισμός των δύο φύλων και ο σαφής καθορισμός των ρόλων… Δεν θυμάμαι ποια μαθήματα συμπλήρωναν το αναλυτικό πρόγραμμα των τμημάτων αρρένων στο σχολείο μας στη θέση των ωρών αυτού του μαθήματος, που προετοίμαζε τα θήλεα για τον στερεότυπο ρόλο τους!


Από τότε κύλισε πολύ νερό στ’ αυλάκι, όλα τα παιδιά πλέον διδάσκονται τα ίδια μαθήματα ανεξαρτήτως φύλου, κι έτσι τουλάχιστον αυτός ο διαχωρισμός έχει εκλείψει από το σχολείο. Εγώ έχω μείνει με την απορία γιατί να έχουν αποκλειστεί τότε οι συμμαθητές μου από τα μαθήματα των οικοκυρικών αφού εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι και καλοί θα ήταν σ’ αυτά και το ίδιο χρήσιμα (ή άχρηστα) θα ήταν και σ’ αυτούς!


Πάντως για να ξαναγυρίσουμε στις συνταγές,  η «οικοκυρικών» μας  μας  είχε υποχρεώσει να διατηρούμε τετράδιο συνταγών και η σημερινή συνταγή οφείλω να πω ότι είναι δική της. Κάποιες παρεμβάσεις δικές μου που προέκυψαν  μετά από τις αμέτρητες φορές που την έχω φτιάξει. Επί παραδείγματι η αρχική συνταγή ήθελε κομπόστα βερίκοκο ή ροδάκινο του εμπορίου, και την κρέμα σκέτη. 


Εγώ φτιάχνω πολύ εύκολα σπιτική κομπόστα και προσθέτω στην κρέμα μου μια ιδέα φρέσκο βούτυρο και μπόλικο ξύσμα λεμονιού. Επίσης τέτοιες μέρες νηστίσιμες, αντικαθιστώ το γάλα της κρέμας με χυμό πορτοκαλιού.  Κατά τα άλλα έχω διατηρήσει την συνταγή της καθηγήτριάς μου. Ένα γλυκό που φτιάχνω από τα δώδεκά μου κάθε καλοκαίρι.


Συνήθως το φτιάχνω σε πυρέξ αλλά εδώ δεν είχα πυρέξ κατάλληλου μεγέθους και χρησιμοποίησα σκεύος αλουμινίου μιας χρήσης σε διαστάσεις  28Χ21. Ελαφρύ επιδόρπιο, χωρίς περίπλοκα υλικά που απολαμβάνουμε όλοι χωρίς τύψεις (ή έστω με ελάχιστες τύψεις).


Υλικά:

Για ένα σκεύος που χωράει 10-12 φρυγανιές σε μια στρώση
12 φρυγανιές σταρένιες

Για την κομπόστα:

1 μεγάλο ροδάκινο (ή δύο μέτρια)
½ κούπα ζάχαρη
½ κούπα νερό

Για την κρέμα:

1 φακελάκι άνθος αραβοσίτου βανίλια
2 κούπες και 2/3 κούπας γάλα ή χυμό πορτοκαλιού
6 κουταλιές σούπας ζάχαρη
1 κομμάτι σαν μεγάλο λουκούμι φρέσκο βούτυρο ( ή μια γεμάτη κουταλιά σούπας). Παραλείπεται στη νηστίσιμη εκδοχή (δείτε παρατηρήσεις)
Ξύσμα ενός λεμονιού

Για το ζελέ:

1 συσκευασία ζελέ φρούτου μπανάνα ή λεμόνι ή άλλο ανοιχτόχρωμο κατά προτίμηση

Προαιρετικά, κομματάκια από κόκκινα φρούτα (κεράσια, βανίλιες, δαμάσκηνα κλπ)

Επί το έργον:
Φτιάχνουμε την κομπόστα: 


Καθαρίζουμε και κόβουμε σε πολύ λεπτές φέτες το ροδάκινο. Βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό να βράσουν για 3-4 λεπτά (από τη στιγμή που αρχίζει ο βρασμός και προσθέτουμε το ροδάκινο και τα άλλα φρούτα αν βάλουμε.  Βράζουμε την κομπόστα για 5 λεπτά από την στιγμή που ξαναρχίζει ο βρασμός.


Σουρώνουμε την κομπόστα και κρατάμε το σιρόπι.


Φτιάχνουμε την κρέμα άνθους αραβοσίτου σύμφωνα με τις οδηγίες του φακέλου και όταν την αποσύρουμε από το μάτι προσθέτουμε το βούτυρο 


και το ξύσμα λεμονιού. 


Στρώνουμε σε κατάλληλο σκεύος τις φρυγανιές ώστε να καλυφθεί ο πάτος του, και πάνω από την κάθε φρυγανιά ρίχνουμε μια κουταλιά σιρόπι από την κομπόστα μας. 


Αδειάζουμε από πάνω την κρέμα και 


στρώνουμε τα φετάκια του ροδάκινου πάνω της καθώς και τα κομματάκια των άλλων φρούτων. Αφήνουμε να κρυώσει (βάζουμε  στο ψυγείο αν χρειάζεται να επιταχύνουμε τη διαδικασία) και φτιάχνουμε το ζελέ σύμφωνα με τις οδηγίες που προτείνονται στη συσκευασία του. 


Απλώνουμε προσεκτικά το ζελέ πάνω από το γλυκό ώστε να μη σπάσει η κρέμα και να μη μετακινηθούν τα κομμάτια των φρούτων. Φροντίζουμε με λίγα λόγια την εμφάνιση του γλυκού. Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να στερεοποιηθεί το ζελέ και σερβίρουμε.


Παρατηρήσεις:

1)Αν το γλυκό δεν πρόκειται να καταναλωθεί από παιδιά, προσθέτουμε στο σιρόπι της κομπόστας ένα σφηνάκι λικέρ της αρεσκείας μας.

2)Αν περισσέψει σιρόπι κομπόστας το χρησιμοποιούμε στην παρασκευή του ζελέ.

3)Το βούτυρο στην κρέμα προσθέτει στη γεύση της, αλλά κάνει και πιο σφικτή την υφή της όταν κρυώσει το γλυκό. Το παραλείπω στη νηστίσιμη εκδοχή και ελαττώνω λίγο το χυμό για να γίνει πιο σφικτή η κρέμα.

4)Στην νηστίσιμη παραλλαγή μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χυμό φρέσκου πορτοκαλιού (υπάρχουν πλέον καλοκαιρινά εγχώρια πορτοκάλια) ή χυμό τύπου αμίτα ή αραιωμένη συμπυκνωμένη πορτοκαλάδα.

5)Αντί ροδάκινα κομπόστα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ωμά φρούτα όπως πεπόνι ή μπανάνες. Δεν θα τα κάνουμε κομπόστα και για να μουσκέψουμε τις φρυγανιές θα φτιάξουμε ένα ελαφρύ σιρόπι με ½ κούπα ζάχαρη , ¼ κούπας νερό και 1 σωληνάκι βανίλια. Επίσης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κομπόστα του εμπορίου όπως άλλωστε λέει η αρχική συνταγή.

Καλό μήνα! 




Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

Πιπεριές τουρσί

Είναι η εποχή του!


Από τα πιο αγαπημένα τουρσιά οι πιπεριές σε όλες τους τις εκδοχές. Αναμφισβήτητη βέβαια η νοστιμιά της γλυκόξινης παραλλαγής (μη παραλείψετε να τη δοκιμάσετε)   με τις πολύχρωμες πιπεριές που περιγράφεται σε προηγούμενη συνταγή, αλλά και το κλασικό τουρσάκι με τις μικρές μακρόστενες πράσινες πιπερίτσες δεν πάει πίσω. Συνοδεύουν όσπρια, νοστιμίζουν σαλάτες και γαρνίρουν διάφορα πιάτα. 


Αυτή την εποχή είναι άφθονες στην αγορά και στους μπαξέδες οπότε αξίζει τον κόπο να φτιάξουμε 1-2 βάζα , ακόμη κι αν τις αγοράσουμε. Εξάλλου είναι πολύ οικονομικές. Όσο για τη διαδικασία, καμία δυσκολία! Ακόμη και οι πιο αρχάριες στην κουζίνα μπορούν να τα καταφέρουν. 


Τα αρωματικά και τα μπαχαρικά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να νοστιμίσουμε το τουρσί μας είναι θέμα επιλογής. Κόκκοι μπαχαριού ή πιπεριού, φύλλα δάφνης, 2-3 σκελίδες σκόρδο είναι κάποιες επιλογές. Οι λάτρεις των καυτερών γεύσεων μπορούν να προσθέσουν και καμιά καυτερή πιπερίτσα σε κάθε βάζο. Για ποικιλία μπορούμε να έχουμε άλλο άρωμα ή μπαχαρικό σε κάθε βάζο!


Υλικά:

Μικρές πιπεριές
Ημίχοντρο αλάτι (ριζάτο)
Ξύδι από σταφύλι
Ζάχαρη
Ξινό
Ελαιόλαδο
Και προαιρετικά, ό,τι θέλουμε από: πιπέρι, δάφνη, μπαχάρι, καυτερή πιπεριά, σκόρδο, μαραθόσπορους κλπ.

Επί το έργον:

Αποστειρώνουμε τα βάζα μας και τα αφήνουμε να κρυώσουν  μέσα στο φούρνο. 


Διαλέγουμε μικρές τρυφερές πιπεριές. Τις πλένουμε καλά και κάνουμε μια σχισμή στο πλάι τους για να αφαιρέσουμε τα σπόρια. 


Προσπαθούμε να μην αφαιρέσουμε το κοτσάνι (αν δεν τα καταφέρουμε δεν είναι και πολύ σημαντικό, θέμα εμφάνισης είναι μόνο). 


Βάζουμε σε κατσαρόλα να βράσει αρκετό νερό και μόλις πάρει βράση προσθέτουμε τις πιπεριές και τις βράζουμε για 2 λεπτά από την στιγμή που θα κοχλάσει ξανά το νερό. 


Τις αφήνουμε να στραγγίξουν σε στραγγιστήρι (χωρίς να πετάξουμε το νερό που έβρασαν) και να κρυώσουν εντελώς. Τις βάζουμε σε ένα βάζο μέχρι 1 εκατοστό πιο κάτω από το ύψος που μπαίνει το σκέπασμά του. Στα ενδιάμεσα, βάζουμε τα αρωματικά της επιλογής μας. Οι παρακάτω ποσότητες αφορούν ένα συνηθισμένο βάζο των 750 ml. 


Από πάνω βάζουμε 1 κουταλιά της σούπας αλάτι, 1 κοφτό κουταλάκι ζάχαρη και ½ κουταλάκι ξινό. Γεμίζουμε το βάζο μας κατά τα 2/3 με νερό από εκείνο στο οποίο έβρασαν οι πιπεριές μας. Συμπληρώνουμε με ξύδι μέχρι να φτάσουμε  1  περίπου εκατοστό πιο κάτω από το ύψος που φτάνουν οι πιπεριές. 


Καλύπτουμε με ελαιόλαδο και σφραγίζουμε τα βάζα. Τα ανακινούμε 2-3 φορές να αναμειχθούν τα υλικά. 


Αφήνουμε το τουρσί μας να ωριμάσει καμιά δεκαριά μέρες  σε δροσερό μέρος ανακινώντας πότε πότε το βάζο, και μετά το καταναλώνουμε.



Παρατηρήσεις:

1)Αν θέλουμε λιγότερο ξιδάτη γεύση, μπορούμε να γεμίσουμε μόνο κατά το ¼ τα βάζα μας με ξύδι.

2)Αν οι πιπεριές είναι πολύ τρυφερές μπορούμε να αποφύγουμε το ζεμάτισμα και να τις βάλουμε κατευθείαν στα βάζα.

3)Αν τα βάζα κλείνουν καλά και αποστειρωθούν σωστά, το τουρσί διατηρείται για μήνες. Όταν όμως ανοίξουμε κάθε βάζο το διατηρούμε στο ψυγείο.

4)Προσαρμόζουμε τις παραπάνω ποσότητες στη χωρητικότητα των βάζων μας. Για τα συμπληρωματικά, η δική μου πρόταση είναι κόκκοι πιπεριού και κανένα φύλλο δάφνης σε κάθε βάζο. Επίσης αν μας αρέσουν τα καυτερά βάζουμε μια μικρή καυτερή πιπερίτσα σε κάθε βάζο.

Χρόνια Πολλά σε όλους τους εορτάζοντες  του τριημέρου!


Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Λαδοκουλουράκια με γιαούρτι

Για μικρά και μεγάλα παιδιά!


Φαίνεται πως ποτέ δεν θα είναι αρκετές οι συνταγές για λαδοκούλουρα που έχω στο τετράδιό μου. Όλο και κάποια καινούρια εμφανίζεται για να συμπληρώσει τη συλλογή. Πάνω από πενήντα την τελευταία φορά που τις μέτρησα και αυξάνονται και πληθύνονται από τότε. Σε χαρτάκια σημειωματάριου, σε περιθώρια περιοδικών, ακόμη και σε χαρτοπετσέτες, συνταγές συνταγές συνταγές! 


Τόχουμε βλέπετε σε κακό μας οι Κρητικές να μη βρίσκεται ένα βούτημα στο σπίτι με τον καφέ ή το αναψυκτικό τώρα το καλοκαίρι  κι έτσι έχουμε όλες μας αμέτρητες συνταγές οικογενειακές και …επίκτητες! Δεν φτάνει το ίντερνετ, δεν φτάνουν τα αμέτρητα περιοδικά, έχουμε και τις συνταγές φίλων και φίλων των φίλων.  Δείτε πολλές συνταγές, πιο κλασικές στην κατηγορία των βουτημάτων.


Τούτη εδώ προέκυψε από κέρασμα νέας νοικοκυράς που τη φτιάχνει όπως μου είπε για τα παιδάκια της. Τη ζήτησα και την απέκτησα ευχαρίστως σε ένα κομματάκι από Α4 αυτή τη φορά. Μια κούπα λάδι λέει πρώτο. Μη ρωτάτε τι λάδι. Ένα είναι το λάδι εδώ! 


Μου άρεσε η σύσταση και η αναλογία των υλικών αλλά και η ποσότητά τους  που είναι μικρότερη από τις δικές μου. Καμιά εξηνταριά κουλουράκια για να μη ζυμώνουμε και ψήνουμε με τις ώρες καλοκαιριάτικα. Τα έφτιαξα πολύ γρήγορα γιατί  το ζυμάρι τους είναι από τα πιο εύπλαστα που έχω φτιάξει ποτέ. Όσες φτιάχνουμε κουλουράκια στο σπίτι γνωρίζουμε πόσο σημαντικό είναι αυτό.


Πράγματι είναι ιδανικά για παιδιά. Τραγανά όσο πρέπει, σκληρά όσο πρέπει, γλυκά όσο πρέπει  (παρόλο που η ζάχαρη μπορεί να αυξηθεί λίγο, κατά ¼ της κούπας ας πούμε, αν μας αρέσουν πιο γλυκά).



Υλικά:

1 κούπα ελαιόλαδο
1 κούπα ζάχαρη
1 αυγό
1 κεσεδάκι γιαούρτι των 220 περίπου γραμμαρίων (έβαλα 2%  πρόβειο, παρόλο που η προφορική οδηγία έλεγε πλήρες)
2 κουταλάκια μπέικιν
½ κουταλάκι σόδα
4-4,5 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Για άρωμα, Ξύσμα λεμονιού ή πορτοκαλιού και  ½ κουταλάκι κανέλα ή 2 σωληνάκια βανίλιας.
Για το τύλιγμα, σουσάμι και λίγη ζάχαρη

Επί το έργον:


Χτυπάμε στο χέρι ή σε μίξερ χειρός τα τρία πρώτα υλικά (εγώ τα χτύπησα στο multi και αναποδογύρισα το μείγμα σε μια λεκανίτσα ζυμώματος). 


Προσθέτουμε το γιαούρτι, το ξύσμα , τη σόδα και την κανέλα ή τις βανίλιες  και ανακατεύουμε με το χέρι. Βάζουμε το μπέικιν στη πρώτη  κούπα αλευριού και το προσθέτουμε στο μείγμα. 


Προσθέτουμε και το υπόλοιπο αλεύρι ανακατεύοντας ίσα για να ενσωματωθούν τα υλικά μας.Πρέπει να έχουμε μια μαλακή ζύμη. Αφήνουμε να ξεκουραστεί για κανένα μισάωρο και πλάθουμε κουλουράκια ή «τριβιδάκια»: 


Παίρνουμε μια ποσότητα ζύμης μεγέθους κάστανου και κάνουμε μπαστουνάκι κυλινδρικό. Το κυλάμε (ή δεν το κυλάμε) στο σουσάμι και το κλείνουμε σε κουλουράκι ή το αφήνουμε μακρουλό. 


Τα αραδιάζουμε σε λαμαρινάκι και τα ψήνουμε στους 180 βαθμούς (προθερμασμένος φούρνος), στη μεσαία σχάρα,  για 25 περίπου λεπτά . 


Τα αφήνουμε να κρυώσουν και τα φυλάσσουμε σε κουτί μπισκότων.


Παρατηρήσεις:

1)Επειδή το δικό μας το παιδάκι είναι ακόμη μικρό, έκανα ένα ταψάκι χωρίς σουσάμι γιατί μερικές φορές στα μικρά παιδάκια κολλάει στον ουρανίσκο. Έτσι χρησιμοποίησα περίπου μισή κούπα σουσάμι.

2)Προτίμησα αποφλοιωμένο σουσάμι γιατί είναι πιο ωραία η εμφάνισή τους μ' αυτό. Πιο ...καλοκαιρινή ας πούμε!  Όταν το παιδάκι μας αρχίσει να τρώει σουσάμι, θα προτιμώ το αναποφλοίωτο γιατί ο φλοιός έχει ωφέλιμα συστατικά.


3)Για να κολλήσει το σουσάμι στα κουλουράκια, το ξεπλένουμε πολύ καλά, το απλώνουμε σε βαμβακερή ή λινή πετσέτα και το ανακατεύουμε με λίγη ζάχαρη. Κυλάμε τα κουλουράκια σε νωπό ζαχαρωμένο σουσάμι. 

4)Χρησιμοποίησα 4,5 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Δεν πρέπει να βάλουμε παραπάνω γιατί η ζύμη σφίγγει λίγο όσο ξεκουράζεται. Πολλές φορές μάλιστα παίρνει και λιγότερο όπως μου είπε η φίλη που τα φτιάχνει συχνά.

Καλό απόγευμα και καλή εβδομάδα από αύριο! 

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails