Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Μεσογειακή αυγοσαλάτα με γιαούρτι

Σαλάτα ή πρόχειρο  γεύμα!


Τα τελευταία χρόνια σε πολλές αλμυρές συνταγές έχω αντικαταστήσει τη μαγιονέζα με το στραγγιστό γιαούρτι, πλήρες ή ελαφρύ. Το ίδιο κάνω και με την κρέμα γάλακτος, όπου γίνεται βέβαια. Διαφορά στη γεύση υπάρχει αλλά και οι νέες εκδοχές, αν και διαφορετικές, έχουν τη χάρη τους!


Αν δε συνυπολογίσουμε και τα οφέλη από τις  θερμίδες, από τα  λιπαρά , από την τιμή και  από το γεγονός ότι γιαούρτι έχουμε σχεδόν πάντα στο ψυγείο, ο τελικός ισολογισμός είναι υπέρ της αντικατάστασης τουλάχιστον για τα καθημερινά μας τραπέζια. Ειδικά σε αλμυρές εφαρμογές που περιέχουν και κρόκους αυγών  όπως η αγαπημένη μας πατατοσαλάτα , η παράλειψη της μαγιονέζας δεν κοστίζει σχεδόν καθόλου.


Η αυγοσαλάτα είναι παραδοσιακή γέμιση για σάντουιτς  στην Αγγλία , τη Γαλλία και την Αμερική. Μη νομίζετε όμως ότι οι αυγοσαλάτες δεν είναι στην παράδοση της Κρήτης. Δυο-τρία  αυγά βραστά κομμένα σε φέτες και ραντισμένα με ελαιόλαδο και λεμόνι ή ξύδι και πασπαλισμένα με αλατοπίπερο ήταν πάντα συμπλήρωμα σε βραστά χόρτα ή όσπρια ή πατάτες τηγανητές. Αφήστε που συμπληρώνουν σχεδόν πάντα (εκτός από τις περιόδους νηστείας) την χωριάτικη κρητική πατατοσαλάτα μας.


Αυτή εδώ βέβαια είναι  μια  μεσογειακή  εκδοχή της αυγοσαλάτας -άλειμμα αφού όπως είπα αντικαθιστώ τη μαγιονέζα με γιαούρτι και προσθέτω  κάπαρη και ελιές. Είναι η αγαπημένη μου και πολλές φορές τώρα το καλοκαίρι τη φτιάχνω έστω και με δυο μόνο αυγά σαν ελαφρύ γεύμα. Σίγουρα έχει λιγότερες θερμίδες από δυο τηγανητά αυγά και είναι πολύ δροσερή.  


Φυσικά σαν σαλάτα-άλειμμα συνοδεύει ψητά . Ακόμη συμπληρώνει πρωτεΐνες σε ένα τραπέζι με λαχανικά, βραστά ή ψητά.  Οι ποσότητες των υλικών που θα δώσω είναι για 4 αυγά, και  προσαρμόζονται βέβαια ανάλογα  . Αυξομειώσεις  και προσθαφαιρέσεις γίνονται κατά βούληση, ανάλογα με τις προτιμήσεις μας!


Υλικά:

4 αυγά βρασμένα σφικτά
2 κρεμμυδάκια φρέσκα
2-3 κλωνιά μαϊντανό (μόνο τα φύλλα)
2-3 κλωνιά άνηθο (τα τρυφερά μέρη)
2-3 γεμάτες κουταλιές στραγγιστό γιαούρτι (και 1-2 ακόμη για κάλυψη)
1 κοφτό κουταλάκι σκόνη μουστάρδας ή μία κουταλιά μουστάρδα (μέτρια ή καυτερή)
2 κουταλιές ελαιόλαδο
2 κουταλιές ξύδι
1 κουταλιά χυμό  λεμονιού
2 κουταλιές κάπαρη ή τουρσί λαχανικών κομμένο σε κύβους ( ή κι από τα δυο)
Αλάτι
Πιπέρι

Επί το έργον:

Βράζουμε τα αυγά σφικτά (εγώ  τα βράζω 10-12 λεπτά μετά που θα αρχίσει ο βρασμός, ανάλογα με το μέγεθός τους) . 


Τα αφήνουμε να κρυώσουν εντελώς και τα κόβουμε σε κυβάκια μεγέθους ζαριού (ακόμη κι αν σκορπάνε δεν μας νοιάζει) . 


Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια και τα μυρωδικά , 


προσθέτουμε το αλατοπίπερο ,τη μουστάρδα , 


το λαδόξιδο το χυμό λεμονιού τα τουρσιά και το γιαούρτι. 

Με κάπαρη και κρέμα μουστάρδας 
Ανακατεύουμε με ένα κουτάλι να ανακατευτούν τα υλικά και να προκύψει ένα κρεμώδες μείγμα. Αδειάζουμε  στο σκεύος που σκοπεύουμε να τη σερβίρουμε (αν δεν την φτιάξαμε κατευθείαν σ'αυτό) , 


στρώνουμε την επιφάνεια και καλύπτουμε –αν θέλουμε- με λίγο γιαούρτι. Στολίζουμε την επιφάνεια με μεγαλύτερα κομμάτια από τουρσί ή με κουμπάκια κάπαρης , καλύπτουμε με μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες.


Σερβίρουμε με κριθαρένια κρητικά παξιμαδάκια ή συνοδεύουμε τα ψητά μας κρέατα ή λαχανικά.


Παρατηρήσεις:

1)Εννοείται υποθέτω ότι η αυγοσαλάτα , αν και δημοσιεύεται ετεροχρονισμένα, είναι ιδανική για αξιοποίηση των πασχαλινών αυγών…

2)Ταιριάζει εξαιρετικά γευστικά και χρωματικά η προσθήκη πιπεριών Φλωρίνης αλλά δεν είχα αυτήν την εποχή και τις παρέλειψα… Ακόμη, ψιλοκομμένες μαύρες  ελιές είναι μια ακόμη καλή προσθήκη και για γεύση και για χρώμα.  Είπαμε, η συνταγή είναι  ευέλικτη!

3)Την έχω φτιάξει και με γιαούρτι 2% και είναι εξ ίσου γευστική και ακόμη πιο ελαφριά! 

4) Σε μια πιο «επίσημη» εκδοχή, μπορούμε να προσθέσουμε κάποιο ξηρό καρπό όπως καρύδια ψιλοκομμένα ή αμύγδαλα.

Χρόνια Πολλά στις Ελένες και στους Κωνσταντίνους! 





Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Μαρμελάδα δέσπολο ( μούσμουλο)

Η χρυσοκίτρινη της Άνοιξης!


Τα βρίσκουμε το πολύ μέχρι τα μέσα του Ιούνη. Από τα πιο χαρακτηριστικά φρούτα του Μάη , όταν είναι καλής ποικιλίας και ώριμα είναι πολύ νόστιμα. Όσο προλαβαίνουμε, ας κρατήσουμε μερικά ως χρυσοκίτρινη  μαρμελάδα…


Οι δεσπολιές αφθονούν στην Κρήτη.  Δεσπολιές λέμε  τις μουσμουλιές και όπως είδα η κρητική ονομασία μοιάζει με το «νεσπολιά» των Επτανήσων και  το "μεσπιλιά" της Κύπρου . Nespolo βέβαια λένε και οι Ιταλοί το δέσπολο. Σκέφτομαι πως πιθανόν  η ονομασία  είναι κατάλοιπο της Ενετοκρατίας  (παρόλο που οι πληροφορίες λένε ότι στην Ελλάδα η δεσπολιά ήρθε μόλις το 19ο αιώνα). Δεν μπορώ να βρω άλλη σύνδεση... Αρχαίο φυτό της Ανατολής (Ιαπωνία-Κίνα) ήρθε στην Μεσόγειο τον 17ο αιώνα . 


Εδώ λοιπόν τις  αγαπούμε τις δεσπολιές και για τα δέσπολα και για τον παχύ ίσκιο τους.Όταν τα σπίτια είχαν αυλές και κηπάκους , πάντα είχαν και μια δεσπολιά. Το δέντρο βλέπετε είναι αειθαλές και δεν κάνει πολλά σκουπίδια το φθινόπωρο. Μετρά βέβαια και το γεγονός ότι παλιότερα αυτή την εποχή δεν υπήρχαν και πολλά φρούτα . Δεν είναι όπως τώρα που κυκλοφορούν από χειμωνιάτικα μέχρι καλοκαιρινά όλο σχεδόν το χρόνο! 


Τα δέσπολα  είναι αυστηρά ανοιξιάτικα. Ίσως οι γενετιστές και οι άλλοι ειδικοί δεν έχουν μπει στον κόπο να μακρύνουν την περίοδο παραγωγής  γιατί  οι φράουλες , τα κεράσια λίγο αργότερα και τα πρώιμα καρπούζια και πεπόνια κλέβουν την παράσταση από τα δέσπολα. Έτσι δεν διατηρούνται μεγάλο χρονικό διάστημα ούτε πάνω στο δέντρο ούτε μετά που θα κοπούν…


Με την πυρκαγιά του 2012 στα μέρη μας, τα δεντράκια της δικής μας αυλής κάηκαν εντελώς. Σιγά σιγά προσπαθούμε να ξαναδώσουμε λίγο χρώμα με λουλούδια και κηπευτικά μέχρι να μεγαλώσουν τα καινούρια μας δέντρα. Ευτυχώς η αυλή του γείτονά μας δεν είχε τις ίδιες ζημιές κι έτσι απολαμβάνουμε κι εμείς και λουλούδια και πρασινάδες . 


Η δεσπολιά του είναι καταφορτωμένη κάθε χρόνο και όλο μας λέει και μας ξαναλέει να κόβουμε αυτά που μπαίνουν στην αυλή μας: «όσα είναι απ’ τη μεριά σας, δικά σας». Παρόλο που δεν έκοψα  ποτέ μόνη μου, το πεσκέσι μου το έχω διπλό και τριπλό! 


Φάγαμε νωπά, τα χορτάσαμε μπορώ να πω. Ολόγλυκα και αράντιστα.  Όχι τεράστια και άγευστα όπως αυτά που πολλές φορές  κυκλοφορούν στην αγορά και δεν  θυμίζουν καθόλου δέσπολο…  Όσα έμειναν από το τελευταίο πεσκέσι έγιναν μαρμελάδα.


Υλικά:

 4 κούπες καθαρισμένα δέσπολα (μούσμουλα)
3 κούπες ζάχαρη
½ κούπα νερό
Χυμός  1 λεμονιού
2 σωληνάκια σκόνη βανίλιας ή ½ κουταλάκι υγρή βανίλια ή τα σποράκια από ένα λοβό βανίλιας 

Επί το έργον:


Πλένουμε καλά τα δέσπολα. 


Τα καθαρίζουμε από το φλούδι τους και αφαιρούμε τα κουκούτσια και τις εσωτερικές μεμβράνες. Επίσης αφαιρούμε τα μέρη που είναι χτυπημένα και έχουν κάπως καφετί χρώμα.   Τα βάζουμε σε κατσαρόλα και τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη. 


Τα αφήνουμε για 12 ώρες πάνω κάτω. Δηλαδή αν αρχίσουμε τη διαδικασία το πρωί, τα περιμένουμε μέχρι το βράδυ και αν αρχίσουμε τη διαδικασία αποβραδίς συνεχίζουμε το πρωί. Αυτά θα βγάλουν τα υγρά τους και θα συρρικνωθούν. 


Τα πολτοποιούμε με ραβδομπλέντερ ή με multi, μέχρι του σημείου που μας αρέσει. Προσθέτουμε το νερό και βάζουμε τον πολτό να βράσει . Μόλις  πάρει βράση κατεβάζουμε λίγο τη θερμοκρασία (από το 9 στο 7 στη δική μου κουζίνα)  και βράζουμε τη μαρμελάδα μας μέχρι να δέσει. 


Αφαιρούμε τους αφρούς που σχηματίζονται στα πλάγια της κατσαρόλας για να γίνει διάφανη.Ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα για να μη πιάσει. Προς τοο τέλος χρειάζεται συνεχές ανακάτεμα.  Μόλις είναι έτοιμη (δοκιμάζουμε με τον γνωστό πια  «δρόμο στο πιατάκι») προσθέτουμε το λεμόνι και τις βανίλιες αφήνουμε να κοχλάσει 2-3 λεπτά και την αποσύρουμε από το μάτι. 


Αν έχουμε θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής, αφήνουμε να ανεβεί μέχρι τους 105 βαθμούς. Περιμένουμε  κανένα δεκάλεπτο και την σερβίρουμε σε αποστειρωμένα βάζα. Αναποδογυρίζουμε μέχρι να κρυώσουν και αποθηκεύουμε.


Παρατηρήσεις:

1)Παρόλο που πολλοί φίλοι του blog μου γράφουν ότι τους βολεύει η αναλογία των υλικών σε όγκο, θα προσπαθήσω να μετρώ και κατά βάρος τα υλικά μου όταν ξαναφτιάχνω κάποιες συνταγές, επειδή μερικοί μου το έχουν ζητήσει. Έτσι , εδώ είχα 800 gr καθαρή σάρκα δέσπολων και χρησιμοποίησα 660 gr ζάχαρη και 125ml νερό. Η ζάχαρη μπορεί να ελαττωθεί λίγο…

2)Αντί βανίλιας μπορούμε να αρωματίσουμε την μαρμελάδα μας με κανέλα ή αμπερόζα (αρμπαρόριζα). Εγώ στη συγκεκριμένη προτιμώ τη βανίλια αλλά σε πολλούς αρέσουν τα άλλα αρώματα.


3)Μιας και εκ των υστέρων είδα ότι σήμερα είναι λέει η «παγκόσμια ημέρα κέικ» -ήμαρτον, για τι άλλο θα έχουμε πια παγκόσμιες μέρες!!!- παραθέτω μια φωτογραφία ως πρόταση σερβιρίσματος που προέκυψε στη δοκιμή της μαρμελάδας! 


Η συνταγή του κέικ στα «προσεχώς»…


4)Πριν από 10 λεπτά κατέφθασε άλλη μια γαβάθα. Να ξαναβάλω μπροστά τη μαρμελάδα ή να τα κάνω γλυκό αυτή τη φορά; 

Καλό απόγευμα Κυριακής και καλή εβδομάδα από αύριο! 

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2015

Ωμές ροδέλες κρεμμυδιών για να γαρνίρουμε τα ψητά μας

Όπως των ψητοπωλείων!


Εποχή για ψητά στα κάρβουνα (και όχι μόνο!)  από τώρα και μετά. Όλο και κάποια ψησταριά θα στήνουμε στις βεράντες και στις αυλές μας αν επιτέλους καλοκαιριάσει. Τα ψητά στα κάρβουνα, στο γκριλ, στο τηγάνι, τα αγαπούμε οι περισσότεροι. 


Κι έτσι όπως είναι ιδανική τροφή και για όσους κάνουν δίαιτα –εποχικό φαινόμενο κι αυτή- λίγοι θα αντισταθούν στη νοστιμιά τους. Επειδή θα ακολουθήσουν σε επόμενες αναρτήσεις κάποιες συνταγές για ψητά έτσι όπως τα συνηθίζω , γράφω σήμερα τον τρόπο για να φτιάξουμε τις ροδέλες που σερβίρουν μαζί με τα ψητά και το γύρο τα ψητοπωλεία. 


Μου την είχε δώσει πολύ παλιά επαγγελματίας. Eμείς τα θεωρούμε απαραίτητο συνοδευτικό σε όποιο κρεατικό κι αν ψήνουμε! Απορώ μάλιστα για τι δεν την είχα γράψει ακόμη εδώ! 


Ψάχνοντας στις φωτογραφίες μου τα βρήκα να συνοδεύουν σπιτικό γύρο 


και  μπιφτέκια 


και  ψητά λουκάνικα και mixed grill


αλλά και πιάτα με ψητά ψάρια και θαλασσινά. Με τον τρόπο αυτό φεύγει το σπίρτο τους και είναι πιο ελαφριά και στην γεύση και στην μυρωδιά και στην …πέψη! 


Εμείς  έχουμε -όπως έχω ξαναγράψει- μια θαυμάσια ποικιλία κρεμμυδιών στην περιοχή μας , τα λεγόμενα κασσανιώτικα κρεμμύδια (δείτε τα κρεμμυδοκαλίτσουνα)  που έχουν το πλεονέκτημα να είναι πολύ τρυφερά και να μην «καίνε» τον ουρανίσκο. Μοιάζουν και στο σχήμα και στη γεύση με τα eshallots. Τα έχω φτιάξει όμως και με άλλες ποικιλίες (ακόμη και με εισαγόμενα που δεν μπορούσαμε να τα φάμε ωμά με κανένα άλλο τρόπο) και ήταν πολύ καλά!


Υλικά:

Κρεμμύδια
Αλάτι
Μαϊντανός
Ρίγανη

Επί το έργον:


Κόβουμε σε λεπτές ροδέλες  τα κρεμμύδια. Βάζουμε τις ροδέλες σε ένα μπολ και τις αλατίζουμε.


Προσθέτουμε νερό να καλυφθούν και αφήνουμε να μείνουν 3-4 ώρες . Τις βγάζουμε από το νερό και  αφαιρούμε τις πράσινες φύτρες αν υπάρχουν.


Ψιλοκόβουμε πάνω τους  το μαϊντανό και πασπαλίζουμε με τη ρίγανη. Ο μαϊντανός ας είναι πολύ λεπτοκομμένος και κατά προτίμηση μόνο φυλλαράκια.


Ελέγχουμε αν θέλουν λίγο αλάτι , αν και μπορεί να προσθέσει καθένας στο πιάτο του. 


Ανακατεύουμε με το χέρι τρίβοντας ελαφρά τα υλικά μας. Να μη μαραθούν εντελώς αλλά να χάσουν κάπως τη σκληράδα τους .


Γαρνίρουμε τα ψητά μας, και αν μας αρέσουν –όπως συμβαίνει με μας- βάζουμε κι ένα πιάτο στη μέση για συμπλήρωμα…


Παρατηρήσεις:

1)Μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη  ρίγανη με θυμάρι. Ιδιαίτερα ταιριάζει το λεμονοθύμαρο  κυρίως   αν πρόκειται να συνοδεύσουμε κοτόπουλο. Επίσης μπορούμε να αντικαταστήσουμε  τον μαϊντανό με φρέσκο κόλιανδρο . Γενικά μυρωδικά και μπαχαρικά επιλέγουμε με βάση τις προτιμήσεις μας και το κρεατικό ή το ψαρικό  που πρόκειται να συνοδεύσουμε. Κάποιοι ας πούμε θέλουν και λίγο πιπέρι πάντα!

2)Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε  λευκά ή κόκκινα κρεμμύδια. Προτιμούμε ζουμερά κρεμμύδια, νεροκρέμμυδα ας πούμε, που ούτως ή άλλως  είναι πιο νόστιμα ωμά.

3)Τα δικά μας ντόπια κρεμμύδια έχουν πράσινες φύτρες συνήθως αυτή την εποχή επειδή οι παραγωγοί δεν βάζουν φάρμακα που να αποτρέπουν την δημιουργία τους. Ισχυρίζονται βέβαια –όσοι έχω ρωτήσει- ότι δεν είναι βλαβερές. Εγώ πάντως τις βγάζω…  

4)Συνήθως φτιάχνω όσα θα καταναλώσουμε. Μαζί με την προετοιμασία του ψητού μου φτιάχνω και τα κρεμμύδια.Αν ξεχαστώ, μπορεί να τα αφήσω λιγότερη ώρα στο νερό, αλλά τότε τα τρίβω λίγο παραπάνω... Διατηρούνται βέβαια στο ψυγείο αλλά θεωρώ ότι είναι καλύτερα την πρώτη μέρα.

Καλά ψησίματα!


LinkWithin

Related Posts with Thumbnails